Konrad Piotrowski Dyskusje naukowe: Rzecz w tym, aby gonić króliczka, ale wcale nie oczekiwać schwytania go. Komentarz do wykładu Adama Niemczyńskiego o ideałach

Abstrakt

Mój komentarz dotyczy Adama Niemczyńskiego omówienia roli ideałów w rozwoju osobowości człowieka. Niemczyński twierdzi, że ideały – wartości i wzorce społeczne – mają istotny wpływ na całe życie człowieka, nie tylko w okresie dorastania. Zgadzam się, że ideały odgrywają ważną rolę w procesie rozwoju osobowości, a kluczową rolę w procesie rozwoju tożsamości, kiedy młodzi ludzie zaczynają świadomie mierzyć się z różnymi wartościami i normami społecznymi.

W moim tekście zauważam jednak coś, czego Niemczyński nie akcentuje, mianowicie, że w dorosłości zmienia się sposób, w jaki człowiek podchodzi do ideałów, co zmienia też ich rolę. W adolescencji przywiązanie do ideałów ma charakter absolutny, podczas gdy dorośli rozwijają bardziej relatywistyczne sposoby myślenia, zanurzone w kontekście i pozwalające dostrzegać wszelkie odcienie szarości. Dorośli uczą się akceptować sprzeczności i dostosowywać swoje cele do realiów życia, co ogranicza wpływ ideałów. Uważam, że takie przystosowanie jest korzystne, podczas gdy nadmierne przywiązanie do realizacji ideałów, jak w przypadku perfekcjonistów, może prowadzić do dysfunkcji.

W konkluzji podkreślam, że wpływ ideałów na rozwój osobowości zmienia się w ciągu życia. Chociaż ideały z pewnością mogą wspierać rozwój, ich nadmierna rola może prowadzić do problemów. Zaznaczam, że zbyt sztywne dążenie do realizacji ideałów może wywoływać poczucie winy i wstydu, zamiast prowadzić do samorealizacji.